Πέμπτη 13 Μαρτίου 2008

NARKVTIKA

ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ
Είναι σύνηθες, αλλά όχι απολύτως ακριβές, οι εθιστικές να διαχωρίζονται σε δύο κατηγορίες: Τα λεγόμενα “ελαφριά”, και τα λεγόμενα “σκληρά”. Θα ακολουθήσουμε αυτό το διαχωρισμό, ώστε να μιλήσουμε για τις πλέον διαδεδομένες ουσίες στην κάθε κατηγορία: Την κάνναβη (μαζί με το παράγωγό της, το χασίς) – που είναι η πιο γνωστή “ελαφριά” ουσία – και την ηρωίνη, που είναι η πιο γνωστή “σκληρή” ουσία.
Η κάνναβη έρχεται στη μορφή αποξηραμένων φύλλων, και συνήθως καπνίζεται μέσα σε ένα τσιγάρο. Εναλλακτικά, υπάρχει το απόσταγμα του φυτού της κάνναβης, το οποίο ονομάζεται χασίς, και το οποίο, συνήθως, επίσης καπνίζεται μέσα σε τσιγάρο. Τη χρήση κάνναβης τη μαθαίνει συνήθως κάποιος μέσα στα πλαίσια μιας παρέας, που πειραματίζεται με εναλλακτικούς τρόπους διασκέδασης. Η κάνναβη, αν και προκαλεί – την ώρα της χρήσης – μερικά ευχάριστα συναισθήματα, έχει εν τούτοις σημαντικές παρενέργειες, που για πολλούς δεν είναι γνωστές εξ’ αιτίας του ευρέως διαδεδομένου μύθου ότι “η κάνναβη δε βλάπτει”. Αν με τη λέξη “βλάβη” εννοούμε αποκλειστικά τη σωματική βλάβη, τότε είναι αλήθεια ότι η κάνναβη είναι λιγότερο βλαβερή από το τσιγάρο και το αλκοόλ. Αν όμως, πέραν του σώματος, μας ενδιαφέρει επίσης και η νοητική μας υγεία, τότε χρειάζεται να γνωρίζουμε ότι η κάνναβη επηρεάζει την ικανότητά του εγκεφάλου να επεξεργάζεται νέες πληροφορίες: Πιο απλά, επηρεάζει την ικανότητά μας να σκεπτόμαστε με διαύγεια. Ένας χρήστης κάνναβης ίσως εδώ να ανταπαντούσε: “Μα όταν εγώ χρησιμοποιώ κάνναβη, ο νους μου καθαρίζει και αντιλαμβάνομαι πράγματα που ποτέ δεν είχα προσέξει στο παρελθόν”. Και πράγματι, εκείνη την ώρα, ο χρήστης είναι πιθανό να βιώσει ασυνήθιστα έντονη νοητική δραστηριότητα. Αργότερα όμως, όταν πια έχει παρέλθει η επίδραση της ουσίας, η νοητική δραστηριότητα πέφτει πολύ κάτω από το μέσο όρο για το συγκεκριμένο πρόσωπο. Η κάνναβη, όπως όλα τα ναρκωτικά, ερεθίζει με τα χημικά της συστατικά μία συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου – στην περίπτωση αυτή το κέντρο επεξεργασίας πληροφοριών – ώστε από εκείνη την ώρα και μετά, αντί να παράγει ο εγκέφαλος τα χημικά συστατικά που χρειάζεται για να λειτουργήσει, να αδρανεί και να περιμένει πότε θα τα λάβει από την επόμενη δόση της ναρκωτικής ουσίας.

Με άλλα λόγια, η ψυχολογική-διανοητική εμπειρία του τακτικού χρήστη κάνναβης είναι, αφ’ ενός να βρίσκεται σε μια κατάσταση σχετικά “σβησμένη”, απαθή, όταν δεν είναι υπό την επίδραση της ουσίας και αφ’ ετέρου να “ξυπνά”, να “ανάβει” όταν παίρνει την επόμενη δόση, και να νιώθει έξυπνος, διαισθητικός, ακόμη και μεγαλοφυής (χωρίς κατ’ ανάγκη να είναι: O εγκέφαλος υποπίπτει σε πολλά σφάλματα όταν είναι υπό την επίδραση της κάνναβης). Αυτός ο κύκλος “σβήσε - άναψε”, δημιουργεί ένα ρυθμό ζωής και ένα τρόπο σκέψης που είναι πολύ διαφορετικός από τον τρόπο των ανθρώπων που δεν είναι χρήστες. Κατά συνέπεια, ο χρήστης κάνναβης σταδιακά αποξενώνεται από την ευρύτερη κοινωνία και απομονώνεται σε μια υποκουλτούρα όπου μπορεί να συνεννοηθεί και να συμφωνήσει μόνο με τους υπόλοιπους χρήστες. Με τα χρόνια, ο εγκέφαλος παθαίνει και άλλες μικροζημιές, συνέπεια του γεγονότος ότι συνεχώς ενεργείται από μια ξένη ουσία που δεν ταιριάζει ακριβώς στη φύση του

Τώρα που ξέρετε μην κάνετε ένα λάθος που θα το πληρώνετε σε όλη τη ζωή σας !!!!
Είναι σύνηθες, αλλά όχι απολύτως ακριβές, οι εθιστικές να διαχωρίζονται σε δύο κατηγορίες: Τα λεγόμενα “ελαφριά”, και τα λεγόμενα “σκληρά”. Θα ακολουθήσουμε αυτό το διαχωρισμό, ώστε να μιλήσουμε για τις πλέον διαδεδομένες ουσίες στην κάθε κατηγορία: Την κάνναβη (μαζί με το παράγωγό της, το χασίς) – που είναι η πιο γνωστή “ελαφριά” ουσία – και την ηρωίνη, που είναι η πιο γνωστή “σκληρή” ουσία.
Η κάνναβη έρχεται στη μορφή αποξηραμένων φύλλων, και συνήθως καπνίζεται μέσα σε ένα τσιγάρο. Εναλλακτικά, υπάρχει το απόσταγμα του φυτού της κάνναβης, το οποίο ονομάζεται χασίς, και το οποίο, συνήθως, επίσης καπνίζεται μέσα σε τσιγάρο. Τη χρήση κάνναβης τη μαθαίνει συνήθως κάποιος μέσα στα πλαίσια μιας παρέας, που πειραματίζεται με εναλλακτικούς τρόπους διασκέδασης. Η κάνναβη, αν και προκαλεί – την ώρα της χρήσης – μερικά ευχάριστα συναισθήματα, έχει εν τούτοις σημαντικές παρενέργειες, που για πολλούς δεν είναι γνωστές εξ’ αιτίας του ευρέως διαδεδομένου μύθου ότι “η κάνναβη δε βλάπτει”. Αν με τη λέξη “βλάβη” εννοούμε αποκλειστικά τη σωματική βλάβη, τότε είναι αλήθεια ότι η κάνναβη είναι λιγότερο βλαβερή από το τσιγάρο και το αλκοόλ. Αν όμως, πέραν του σώματος, μας ενδιαφέρει επίσης και η νοητική μας υγεία, τότε χρειάζεται να γνωρίζουμε ότι η κάνναβη επηρεάζει την ικανότητά του εγκεφάλου να επεξεργάζεται νέες πληροφορίες: Πιο απλά, επηρεάζει την ικανότητά μας να σκεπτόμαστε με διαύγεια. Ένας χρήστης κάνναβης ίσως εδώ να ανταπαντούσε: “Μα όταν εγώ χρησιμοποιώ κάνναβη, ο νους μου καθαρίζει και αντιλαμβάνομαι πράγματα που ποτέ δεν είχα προσέξει στο παρελθόν”. Και πράγματι, εκείνη την ώρα, ο χρήστης είναι πιθανό να βιώσει ασυνήθιστα έντονη νοητική δραστηριότητα. Αργότερα όμως, όταν πια έχει παρέλθει η επίδραση της ουσίας, η νοητική δραστηριότητα πέφτει πολύ κάτω από το μέσο όρο για το συγκεκριμένο πρόσωπο. Η κάνναβη, όπως όλα τα ναρκωτικά, ερεθίζει με τα χημικά της συστατικά μία συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου – στην περίπτωση αυτή το κέντρο επεξεργασίας πληροφοριών – ώστε από εκείνη την ώρα και μετά, αντί να παράγει ο εγκέφαλος τα χημικά συστατικά που χρειάζεται για να λειτουργήσει, να αδρανεί και να περιμένει πότε θα τα λάβει από την επόμενη δόση της ναρκωτικής ουσίας.

Με άλλα λόγια, η ψυχολογική-διανοητική εμπειρία του τακτικού χρήστη κάνναβης είναι, αφ’ ενός να βρίσκεται σε μια κατάσταση σχετικά “σβησμένη”, απαθή, όταν δεν είναι υπό την επίδραση της ουσίας και αφ’ ετέρου να “ξυπνά”, να “ανάβει” όταν παίρνει την επόμενη δόση, και να νιώθει έξυπνος, διαισθητικός, ακόμη και μεγαλοφυής (χωρίς κατ’ ανάγκη να είναι: O εγκέφαλος υποπίπτει σε πολλά σφάλματα όταν είναι υπό την επίδραση της κάνναβης). Αυτός ο κύκλος “σβήσε - άναψε”, δημιουργεί ένα ρυθμό ζωής και ένα τρόπο σκέψης που είναι πολύ διαφορετικός από τον τρόπο των ανθρώπων που δεν είναι χρήστες. Κατά συνέπεια, ο χρήστης κάνναβης σταδιακά αποξενώνεται από την ευρύτερη κοινωνία και απομονώνεται σε μια υποκουλτούρα όπου μπορεί να συνεννοηθεί και να συμφωνήσει μόνο με τους υπόλοιπους χρήστες. Με τα χρόνια, ο εγκέφαλος παθαίνει και άλλες μικροζημιές, συνέπεια του γεγονότος ότι συνεχώς ενεργείται από μια ξένη ουσία που δεν ταιριάζει ακριβώς στη φύση του

Τώρα που ξέρετε μην κάνετε ένα λάθος που θα το πληρώνετε σε όλη τη ζωή σας !!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια: