Παρασκευή 21 Μαρτίου 2008
Σάββατο 15 Μαρτίου 2008
Πέμπτη 13 Μαρτίου 2008
NARKVTIKA
ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ
Είναι σύνηθες, αλλά όχι απολύτως ακριβές, οι εθιστικές να διαχωρίζονται σε δύο κατηγορίες: Τα λεγόμενα “ελαφριά”, και τα λεγόμενα “σκληρά”. Θα ακολουθήσουμε αυτό το διαχωρισμό, ώστε να μιλήσουμε για τις πλέον διαδεδομένες ουσίες στην κάθε κατηγορία: Την κάνναβη (μαζί με το παράγωγό της, το χασίς) – που είναι η πιο γνωστή “ελαφριά” ουσία – και την ηρωίνη, που είναι η πιο γνωστή “σκληρή” ουσία.
Η κάνναβη έρχεται στη μορφή αποξηραμένων φύλλων, και συνήθως καπνίζεται μέσα σε ένα τσιγάρο. Εναλλακτικά, υπάρχει το απόσταγμα του φυτού της κάνναβης, το οποίο ονομάζεται χασίς, και το οποίο, συνήθως, επίσης καπνίζεται μέσα σε τσιγάρο. Τη χρήση κάνναβης τη μαθαίνει συνήθως κάποιος μέσα στα πλαίσια μιας παρέας, που πειραματίζεται με εναλλακτικούς τρόπους διασκέδασης. Η κάνναβη, αν και προκαλεί – την ώρα της χρήσης – μερικά ευχάριστα συναισθήματα, έχει εν τούτοις σημαντικές παρενέργειες, που για πολλούς δεν είναι γνωστές εξ’ αιτίας του ευρέως διαδεδομένου μύθου ότι “η κάνναβη δε βλάπτει”. Αν με τη λέξη “βλάβη” εννοούμε αποκλειστικά τη σωματική βλάβη, τότε είναι αλήθεια ότι η κάνναβη είναι λιγότερο βλαβερή από το τσιγάρο και το αλκοόλ. Αν όμως, πέραν του σώματος, μας ενδιαφέρει επίσης και η νοητική μας υγεία, τότε χρειάζεται να γνωρίζουμε ότι η κάνναβη επηρεάζει την ικανότητά του εγκεφάλου να επεξεργάζεται νέες πληροφορίες: Πιο απλά, επηρεάζει την ικανότητά μας να σκεπτόμαστε με διαύγεια. Ένας χρήστης κάνναβης ίσως εδώ να ανταπαντούσε: “Μα όταν εγώ χρησιμοποιώ κάνναβη, ο νους μου καθαρίζει και αντιλαμβάνομαι πράγματα που ποτέ δεν είχα προσέξει στο παρελθόν”. Και πράγματι, εκείνη την ώρα, ο χρήστης είναι πιθανό να βιώσει ασυνήθιστα έντονη νοητική δραστηριότητα. Αργότερα όμως, όταν πια έχει παρέλθει η επίδραση της ουσίας, η νοητική δραστηριότητα πέφτει πολύ κάτω από το μέσο όρο για το συγκεκριμένο πρόσωπο. Η κάνναβη, όπως όλα τα ναρκωτικά, ερεθίζει με τα χημικά της συστατικά μία συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου – στην περίπτωση αυτή το κέντρο επεξεργασίας πληροφοριών – ώστε από εκείνη την ώρα και μετά, αντί να παράγει ο εγκέφαλος τα χημικά συστατικά που χρειάζεται για να λειτουργήσει, να αδρανεί και να περιμένει πότε θα τα λάβει από την επόμενη δόση της ναρκωτικής ουσίας.
Με άλλα λόγια, η ψυχολογική-διανοητική εμπειρία του τακτικού χρήστη κάνναβης είναι, αφ’ ενός να βρίσκεται σε μια κατάσταση σχετικά “σβησμένη”, απαθή, όταν δεν είναι υπό την επίδραση της ουσίας και αφ’ ετέρου να “ξυπνά”, να “ανάβει” όταν παίρνει την επόμενη δόση, και να νιώθει έξυπνος, διαισθητικός, ακόμη και μεγαλοφυής (χωρίς κατ’ ανάγκη να είναι: O εγκέφαλος υποπίπτει σε πολλά σφάλματα όταν είναι υπό την επίδραση της κάνναβης). Αυτός ο κύκλος “σβήσε - άναψε”, δημιουργεί ένα ρυθμό ζωής και ένα τρόπο σκέψης που είναι πολύ διαφορετικός από τον τρόπο των ανθρώπων που δεν είναι χρήστες. Κατά συνέπεια, ο χρήστης κάνναβης σταδιακά αποξενώνεται από την ευρύτερη κοινωνία και απομονώνεται σε μια υποκουλτούρα όπου μπορεί να συνεννοηθεί και να συμφωνήσει μόνο με τους υπόλοιπους χρήστες. Με τα χρόνια, ο εγκέφαλος παθαίνει και άλλες μικροζημιές, συνέπεια του γεγονότος ότι συνεχώς ενεργείται από μια ξένη ουσία που δεν ταιριάζει ακριβώς στη φύση του
Τώρα που ξέρετε μην κάνετε ένα λάθος που θα το πληρώνετε σε όλη τη ζωή σας !!!!
Είναι σύνηθες, αλλά όχι απολύτως ακριβές, οι εθιστικές να διαχωρίζονται σε δύο κατηγορίες: Τα λεγόμενα “ελαφριά”, και τα λεγόμενα “σκληρά”. Θα ακολουθήσουμε αυτό το διαχωρισμό, ώστε να μιλήσουμε για τις πλέον διαδεδομένες ουσίες στην κάθε κατηγορία: Την κάνναβη (μαζί με το παράγωγό της, το χασίς) – που είναι η πιο γνωστή “ελαφριά” ουσία – και την ηρωίνη, που είναι η πιο γνωστή “σκληρή” ουσία.
Η κάνναβη έρχεται στη μορφή αποξηραμένων φύλλων, και συνήθως καπνίζεται μέσα σε ένα τσιγάρο. Εναλλακτικά, υπάρχει το απόσταγμα του φυτού της κάνναβης, το οποίο ονομάζεται χασίς, και το οποίο, συνήθως, επίσης καπνίζεται μέσα σε τσιγάρο. Τη χρήση κάνναβης τη μαθαίνει συνήθως κάποιος μέσα στα πλαίσια μιας παρέας, που πειραματίζεται με εναλλακτικούς τρόπους διασκέδασης. Η κάνναβη, αν και προκαλεί – την ώρα της χρήσης – μερικά ευχάριστα συναισθήματα, έχει εν τούτοις σημαντικές παρενέργειες, που για πολλούς δεν είναι γνωστές εξ’ αιτίας του ευρέως διαδεδομένου μύθου ότι “η κάνναβη δε βλάπτει”. Αν με τη λέξη “βλάβη” εννοούμε αποκλειστικά τη σωματική βλάβη, τότε είναι αλήθεια ότι η κάνναβη είναι λιγότερο βλαβερή από το τσιγάρο και το αλκοόλ. Αν όμως, πέραν του σώματος, μας ενδιαφέρει επίσης και η νοητική μας υγεία, τότε χρειάζεται να γνωρίζουμε ότι η κάνναβη επηρεάζει την ικανότητά του εγκεφάλου να επεξεργάζεται νέες πληροφορίες: Πιο απλά, επηρεάζει την ικανότητά μας να σκεπτόμαστε με διαύγεια. Ένας χρήστης κάνναβης ίσως εδώ να ανταπαντούσε: “Μα όταν εγώ χρησιμοποιώ κάνναβη, ο νους μου καθαρίζει και αντιλαμβάνομαι πράγματα που ποτέ δεν είχα προσέξει στο παρελθόν”. Και πράγματι, εκείνη την ώρα, ο χρήστης είναι πιθανό να βιώσει ασυνήθιστα έντονη νοητική δραστηριότητα. Αργότερα όμως, όταν πια έχει παρέλθει η επίδραση της ουσίας, η νοητική δραστηριότητα πέφτει πολύ κάτω από το μέσο όρο για το συγκεκριμένο πρόσωπο. Η κάνναβη, όπως όλα τα ναρκωτικά, ερεθίζει με τα χημικά της συστατικά μία συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου – στην περίπτωση αυτή το κέντρο επεξεργασίας πληροφοριών – ώστε από εκείνη την ώρα και μετά, αντί να παράγει ο εγκέφαλος τα χημικά συστατικά που χρειάζεται για να λειτουργήσει, να αδρανεί και να περιμένει πότε θα τα λάβει από την επόμενη δόση της ναρκωτικής ουσίας.
Με άλλα λόγια, η ψυχολογική-διανοητική εμπειρία του τακτικού χρήστη κάνναβης είναι, αφ’ ενός να βρίσκεται σε μια κατάσταση σχετικά “σβησμένη”, απαθή, όταν δεν είναι υπό την επίδραση της ουσίας και αφ’ ετέρου να “ξυπνά”, να “ανάβει” όταν παίρνει την επόμενη δόση, και να νιώθει έξυπνος, διαισθητικός, ακόμη και μεγαλοφυής (χωρίς κατ’ ανάγκη να είναι: O εγκέφαλος υποπίπτει σε πολλά σφάλματα όταν είναι υπό την επίδραση της κάνναβης). Αυτός ο κύκλος “σβήσε - άναψε”, δημιουργεί ένα ρυθμό ζωής και ένα τρόπο σκέψης που είναι πολύ διαφορετικός από τον τρόπο των ανθρώπων που δεν είναι χρήστες. Κατά συνέπεια, ο χρήστης κάνναβης σταδιακά αποξενώνεται από την ευρύτερη κοινωνία και απομονώνεται σε μια υποκουλτούρα όπου μπορεί να συνεννοηθεί και να συμφωνήσει μόνο με τους υπόλοιπους χρήστες. Με τα χρόνια, ο εγκέφαλος παθαίνει και άλλες μικροζημιές, συνέπεια του γεγονότος ότι συνεχώς ενεργείται από μια ξένη ουσία που δεν ταιριάζει ακριβώς στη φύση του
Τώρα που ξέρετε μην κάνετε ένα λάθος που θα το πληρώνετε σε όλη τη ζωή σας !!!!
Η κάνναβη έρχεται στη μορφή αποξηραμένων φύλλων, και συνήθως καπνίζεται μέσα σε ένα τσιγάρο. Εναλλακτικά, υπάρχει το απόσταγμα του φυτού της κάνναβης, το οποίο ονομάζεται χασίς, και το οποίο, συνήθως, επίσης καπνίζεται μέσα σε τσιγάρο. Τη χρήση κάνναβης τη μαθαίνει συνήθως κάποιος μέσα στα πλαίσια μιας παρέας, που πειραματίζεται με εναλλακτικούς τρόπους διασκέδασης. Η κάνναβη, αν και προκαλεί – την ώρα της χρήσης – μερικά ευχάριστα συναισθήματα, έχει εν τούτοις σημαντικές παρενέργειες, που για πολλούς δεν είναι γνωστές εξ’ αιτίας του ευρέως διαδεδομένου μύθου ότι “η κάνναβη δε βλάπτει”. Αν με τη λέξη “βλάβη” εννοούμε αποκλειστικά τη σωματική βλάβη, τότε είναι αλήθεια ότι η κάνναβη είναι λιγότερο βλαβερή από το τσιγάρο και το αλκοόλ. Αν όμως, πέραν του σώματος, μας ενδιαφέρει επίσης και η νοητική μας υγεία, τότε χρειάζεται να γνωρίζουμε ότι η κάνναβη επηρεάζει την ικανότητά του εγκεφάλου να επεξεργάζεται νέες πληροφορίες: Πιο απλά, επηρεάζει την ικανότητά μας να σκεπτόμαστε με διαύγεια. Ένας χρήστης κάνναβης ίσως εδώ να ανταπαντούσε: “Μα όταν εγώ χρησιμοποιώ κάνναβη, ο νους μου καθαρίζει και αντιλαμβάνομαι πράγματα που ποτέ δεν είχα προσέξει στο παρελθόν”. Και πράγματι, εκείνη την ώρα, ο χρήστης είναι πιθανό να βιώσει ασυνήθιστα έντονη νοητική δραστηριότητα. Αργότερα όμως, όταν πια έχει παρέλθει η επίδραση της ουσίας, η νοητική δραστηριότητα πέφτει πολύ κάτω από το μέσο όρο για το συγκεκριμένο πρόσωπο. Η κάνναβη, όπως όλα τα ναρκωτικά, ερεθίζει με τα χημικά της συστατικά μία συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου – στην περίπτωση αυτή το κέντρο επεξεργασίας πληροφοριών – ώστε από εκείνη την ώρα και μετά, αντί να παράγει ο εγκέφαλος τα χημικά συστατικά που χρειάζεται για να λειτουργήσει, να αδρανεί και να περιμένει πότε θα τα λάβει από την επόμενη δόση της ναρκωτικής ουσίας.
Με άλλα λόγια, η ψυχολογική-διανοητική εμπειρία του τακτικού χρήστη κάνναβης είναι, αφ’ ενός να βρίσκεται σε μια κατάσταση σχετικά “σβησμένη”, απαθή, όταν δεν είναι υπό την επίδραση της ουσίας και αφ’ ετέρου να “ξυπνά”, να “ανάβει” όταν παίρνει την επόμενη δόση, και να νιώθει έξυπνος, διαισθητικός, ακόμη και μεγαλοφυής (χωρίς κατ’ ανάγκη να είναι: O εγκέφαλος υποπίπτει σε πολλά σφάλματα όταν είναι υπό την επίδραση της κάνναβης). Αυτός ο κύκλος “σβήσε - άναψε”, δημιουργεί ένα ρυθμό ζωής και ένα τρόπο σκέψης που είναι πολύ διαφορετικός από τον τρόπο των ανθρώπων που δεν είναι χρήστες. Κατά συνέπεια, ο χρήστης κάνναβης σταδιακά αποξενώνεται από την ευρύτερη κοινωνία και απομονώνεται σε μια υποκουλτούρα όπου μπορεί να συνεννοηθεί και να συμφωνήσει μόνο με τους υπόλοιπους χρήστες. Με τα χρόνια, ο εγκέφαλος παθαίνει και άλλες μικροζημιές, συνέπεια του γεγονότος ότι συνεχώς ενεργείται από μια ξένη ουσία που δεν ταιριάζει ακριβώς στη φύση του
Τώρα που ξέρετε μην κάνετε ένα λάθος που θα το πληρώνετε σε όλη τη ζωή σας !!!!
Είναι σύνηθες, αλλά όχι απολύτως ακριβές, οι εθιστικές να διαχωρίζονται σε δύο κατηγορίες: Τα λεγόμενα “ελαφριά”, και τα λεγόμενα “σκληρά”. Θα ακολουθήσουμε αυτό το διαχωρισμό, ώστε να μιλήσουμε για τις πλέον διαδεδομένες ουσίες στην κάθε κατηγορία: Την κάνναβη (μαζί με το παράγωγό της, το χασίς) – που είναι η πιο γνωστή “ελαφριά” ουσία – και την ηρωίνη, που είναι η πιο γνωστή “σκληρή” ουσία.
Η κάνναβη έρχεται στη μορφή αποξηραμένων φύλλων, και συνήθως καπνίζεται μέσα σε ένα τσιγάρο. Εναλλακτικά, υπάρχει το απόσταγμα του φυτού της κάνναβης, το οποίο ονομάζεται χασίς, και το οποίο, συνήθως, επίσης καπνίζεται μέσα σε τσιγάρο. Τη χρήση κάνναβης τη μαθαίνει συνήθως κάποιος μέσα στα πλαίσια μιας παρέας, που πειραματίζεται με εναλλακτικούς τρόπους διασκέδασης. Η κάνναβη, αν και προκαλεί – την ώρα της χρήσης – μερικά ευχάριστα συναισθήματα, έχει εν τούτοις σημαντικές παρενέργειες, που για πολλούς δεν είναι γνωστές εξ’ αιτίας του ευρέως διαδεδομένου μύθου ότι “η κάνναβη δε βλάπτει”. Αν με τη λέξη “βλάβη” εννοούμε αποκλειστικά τη σωματική βλάβη, τότε είναι αλήθεια ότι η κάνναβη είναι λιγότερο βλαβερή από το τσιγάρο και το αλκοόλ. Αν όμως, πέραν του σώματος, μας ενδιαφέρει επίσης και η νοητική μας υγεία, τότε χρειάζεται να γνωρίζουμε ότι η κάνναβη επηρεάζει την ικανότητά του εγκεφάλου να επεξεργάζεται νέες πληροφορίες: Πιο απλά, επηρεάζει την ικανότητά μας να σκεπτόμαστε με διαύγεια. Ένας χρήστης κάνναβης ίσως εδώ να ανταπαντούσε: “Μα όταν εγώ χρησιμοποιώ κάνναβη, ο νους μου καθαρίζει και αντιλαμβάνομαι πράγματα που ποτέ δεν είχα προσέξει στο παρελθόν”. Και πράγματι, εκείνη την ώρα, ο χρήστης είναι πιθανό να βιώσει ασυνήθιστα έντονη νοητική δραστηριότητα. Αργότερα όμως, όταν πια έχει παρέλθει η επίδραση της ουσίας, η νοητική δραστηριότητα πέφτει πολύ κάτω από το μέσο όρο για το συγκεκριμένο πρόσωπο. Η κάνναβη, όπως όλα τα ναρκωτικά, ερεθίζει με τα χημικά της συστατικά μία συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου – στην περίπτωση αυτή το κέντρο επεξεργασίας πληροφοριών – ώστε από εκείνη την ώρα και μετά, αντί να παράγει ο εγκέφαλος τα χημικά συστατικά που χρειάζεται για να λειτουργήσει, να αδρανεί και να περιμένει πότε θα τα λάβει από την επόμενη δόση της ναρκωτικής ουσίας.
Με άλλα λόγια, η ψυχολογική-διανοητική εμπειρία του τακτικού χρήστη κάνναβης είναι, αφ’ ενός να βρίσκεται σε μια κατάσταση σχετικά “σβησμένη”, απαθή, όταν δεν είναι υπό την επίδραση της ουσίας και αφ’ ετέρου να “ξυπνά”, να “ανάβει” όταν παίρνει την επόμενη δόση, και να νιώθει έξυπνος, διαισθητικός, ακόμη και μεγαλοφυής (χωρίς κατ’ ανάγκη να είναι: O εγκέφαλος υποπίπτει σε πολλά σφάλματα όταν είναι υπό την επίδραση της κάνναβης). Αυτός ο κύκλος “σβήσε - άναψε”, δημιουργεί ένα ρυθμό ζωής και ένα τρόπο σκέψης που είναι πολύ διαφορετικός από τον τρόπο των ανθρώπων που δεν είναι χρήστες. Κατά συνέπεια, ο χρήστης κάνναβης σταδιακά αποξενώνεται από την ευρύτερη κοινωνία και απομονώνεται σε μια υποκουλτούρα όπου μπορεί να συνεννοηθεί και να συμφωνήσει μόνο με τους υπόλοιπους χρήστες. Με τα χρόνια, ο εγκέφαλος παθαίνει και άλλες μικροζημιές, συνέπεια του γεγονότος ότι συνεχώς ενεργείται από μια ξένη ουσία που δεν ταιριάζει ακριβώς στη φύση του
Τώρα που ξέρετε μην κάνετε ένα λάθος που θα το πληρώνετε σε όλη τη ζωή σας !!!!
ERRWAY SOS
+από+ΑντίγÏαφο+από+hrhtrse.gif)
+από+ΑντίγÏαφο+από+hrhtrse.gif){kind=link}
KALO E MIA FOTO EJERETIKA EPEJERGAMENH PRABO SE OPOION THN EFTIAJE OI ERREWAY EINAI OI KALUTEROI MILAME OIU KALUTEROI
DES TE SE ALLH ANRTHSH TA DUO ALLA PAIDIA
BY GH EIMAI KAI O KALUTEROS OX!!!!! CONISTHKA SORRY
A!! PAIDIA APAGOREUETE H ANTIGRAFH DEN AJIZEI DIMIOURGHSTE KATI DIKO SAS OXI KAPOIOY ALOUNOU MEGSI POU ME AKOUSATE
A!! KAUE EBDOMADA ALLAZEI TRAGOUDI THN EPOMENH FORA UA EXEI ERREWAY!!!!
div { visibility: visible; }
div table { visibility: visible; }
div table td { visibility:ViSIBLE; }
div table table td { visibility: visible; }
div table table { visibility: visible; }
div table table div { visibility: visible; }
table td div div { visibility: visible; }
div table { visibility: visible; }
[[] { visibility: hidden; }
Δευτέρα 10 Μαρτίου 2008
διαβαστε και αυτο
*ΑνορεξιαΑνορεξία υπάρχει όταν ένα άτομο, συνήθως νεαρή κοπέλα αλλά όχι αποκλειστικά, φθάνει στο σημείο να αρνείται την τροφή σε βαθμό που να κινδυνεύει πια η υγεία της, ή ακόμη
και η ίδια η ζωή της.
Αυτές οι κοπέλες είναι συνήθως πάρα πολύ λεπτές – στο σημείο που αρχίζουν να φαίνονται τα κόκαλα – όταν όμως τις ρωτήσεις πιθανόν να σου πουν ότι αισθάνονται χοντρές και ότι πρέπει να χάσουν περισσότερο βάρος.
Για να οδηγηθεί ένα άτομο σε αυτή την κατάσταση, χρειάζεται να συνδυαστούν διάφοροι παράγοντες. Ένας παράγοντας είναι η κοινωνική ανασφάλεια, που δημιουργεί μέσα μας την ανάγκη να είμαστε αρεστοί στους άλλους. Ένας άλλος παράγοντας είναι η σύγχρονη κουλτούρα της “δίαιτας” και του “λεπτού σώματος”, που μας επιβάλλει ένα πρότυπο σωματικής διάπλασης και μας κάνει να πιστεύουμε ότι το φαγητό, η τροφή, είναι ο εχθρός μας. Ένας τρίτος παράγοντας είναι η ανάγκη να νιώσουμε ότι είμαστε κυρίαρχοι του εαυτού μας, μια ανάγκη που ίσως έχει καταβολές σε μια παιδική ηλικία όπου το νέο άτομο ήταν έρμαιο των επιλογών και αποφάσεων άλλων ανθρώπων.
Μια κοπέλα λοιπόν που πάσχει από ανορεξία, είναι πιθανό να χαίρεται όταν χάνει ακόμη περισσότερο βάρος, να αισθάνεται ότι έτσι γίνεται πιο όμορφη και ελκυστική, και να νιώθει υπερήφανη που κατάφερε να κυριαρχήσει στην επιθυμία της για τροφή – όλα αυτά, ενώ γίνεται κοκαλιάρα, και ενώ στερεί από τον εαυτό της τις θερμίδες που απαιτούνται για να συντηρηθεί στη ζωή. Κατά κάποιο περίεργο τρόπο, δεν το βλέπει και δεν το παραδέχεται όταν άλλοι της λένε ότι έγινε υπερβολικά λεπτή.
Το πιο δύσκολο στάδιο της θεραπείας σε περίπτωση ανορεξίας, είναι να φτάσει το άτομο να παραδεχθεί ότι έχει πρόβλημα. Για να γίνει αυτό, χρειάζεται να βρεθεί αντιμέτωπη με τις αντικειμενικές πραγματικότητες της κατάστασής της, και να αποκολληθεί από τα υποκειμενικά κριτήρια με τα οποία παρερμηνεύει τον εαυτό της. Για παράδειγμα, μπορεί να συγκρίνει το μέσο βάρος για μια κοπέλα του δικού της ύψους με το δικό της βάρος. Ή μπορεί να συγκρίνει φωτογραφίες παιδιών που κατά κοινή ομολογία πάσχουν από ασιτία (σε χώρες του τρίτου κόσμου), με την εμφάνιση του δικού της σώματος.
Από εκεί και πέρα – όταν πια έχει παραδεχθεί ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα – χρειάζεται να επαναπροσδιορίσει τη σχέση της με το φαγητό: Να μάθει δηλαδή να το βλέπει, όχι ως “κατάρα”, αλλά ως “ευλογία”, όχι ως εχθρό, αλλά ως συνεργό. Όταν τρεφόμαστε σωστά, με μέτρο και επιμέλεια, τότε είναι που γινόμαστε πραγματικά όμορφοι, τότε είναι που έρχεται το χρώμα στα μάγουλά μας και η λάμψη στα μάτια μας. Ας στρέψει λοιπόν αυτή η νεαρή κοπέλα την όντως αξιέπαινη πειθαρχία της, όχι πλέον στην αυτοκαταστροφή της ασιτίας, αλλά στη μετρημένη και ισορροπημένη φροντίδα του σώματός της.
Μια κοπέλα ανορεξικια όταν κοιτά τον εαυτό της στον καθρέφτη νομίζει ότι είναι έτσι !!!!!
Σάββατο 23 Φεβρουαρίου 2008
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)